حس سرما

تازه که امروز باران می بارد می فهمم چه خوش صدایی دارد سرما مرا در آغوش خود برده در آغوش افسردگی های عمیق زندگی تلخم، در آغوش گرم نبودن هایم، در آغوش بی خردی هایم، در آغوش سکوت های بیجایم، در آغوش ترس هایم، در آغوش تکرار هایم، در آغوش سختی هایم، در آغوش بی آغوشی هایم، در آغوش چه کسی ام حتما آغوش خداست که اینگونه نامشخص است که اینگونه بی رنگ و هیچ است که اینگونه سرد و بی روح است... الهی شکرت