تربیت دینی

کودکان ما، آینده جامعه ما هستند، بنابراین لازم است که انسان های تربیت کنیم که با خدا، طبیعت، هم نوعان و حیوانات و نباتات بلد باشند ارتباط مثبت برقرار کنند. در بحث ارتباط با خدا بهتر است از جامعه شروع کنیم و انچه که نیاز است تا یک زندگی سالم و در جهت خدا داشته باشند را برایشان جابیندازیم. بهتر است به آنها یاد دهیم که چرا باید با دیگران ارتباط برقرار کنیم؟ و چرا باید خوب(یعنی اسلامی) ارتباط برقرار کنیم؟ و اگر بتوانیم ارتباط ها را از سطح نیاز صرف بالاتر ببریم توانسته ایم یک ارتباط اسلامی را تئوریزه کنیم. ارتباطی که بر پایه روابط حسنه باشد نه صرف نیاز که خود پایه ارتباط است. در بعد دیگر ارتباط با طبیعت و نباتات است که خداوند آنها را آفرید و لازم بودن وجود آنها را برای سالم ماندن زندگی انسانی باید توضیح دهیم که چرا آفریده شده اند و چرا ما با آنها ارتباط برقرار میکنیم و چگونه باید ارتباط برقرار کنیم. در کلاس های پایین آنچه که باید انجام داد را توضیح میدهیم و در کلاس های سطح بالاتر آنچه که باید برای پیشگیری تخریب های انسان علیه طبیعت را به انها یاد داد تا بدانند که چه کارهایی نکنند. اگر در مرتبه پیشگیری خوب کار شود در مرحله درمان بحث ما جنبه تئوریک به خود می گیرد. در بحث ارتباط با حیوانات باید چرخه طبیعت را به شکلی قابل فهم برای آنها توضیح داد که در این بین جایگاه حیوانات چه می باشد؟ و.....

چهار عنصر آب، باد، خاک، آتش را برای کودکان توضیح دهیم که چه اند؟ و چه کار می کنند؟ و تاثیرشان چیست؟ و چگونه پدید امده اند؟ که این پرسش پایانی بیشتر در سال های اخر ابتدایی مطرح شود بهتر درک می شود..... حال که این ارتباط ها را برایشان روشن کردیم و دانش آموزان فهمیدن که انسان چه ارتباطی با اینها دارد و حالا ارتباط خدا با این مفاهیم را برایشان توضیح میدهیم....

مفهوم خدا نیز در سنین مختلف به گونه های مختلف که برای ایشان قابل فهم باشد بیان می شود.....